Print Friendly, PDF & Email

Il provvedimento è disponibile nelle seguenti lingue:

Statuti i kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipris.

Permbajtja

Githë kleri dhe populli Orthodhoks i Mbretërisë Shqiptare, i përfaqësuar prej Delegatëve fuqiplotë të mbledhur në Kongresin e Dytë që u mbajtë në Korçë, voton me nji za statutin definitif të Kishës Orthodhokse Shqiptare të proklamuar Autoqefale në Kongresin e Beratit me datë 12 Shtator 1922.

Kaptina e I

Kisha

Art. 1. Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë, pjesë e pandarë e së Shënjtës Kishë të Përgjithshme dhe Apostolike,përbahet prej tërë banorëve të Mbretërisë Shqipëtare që i besojnë Krishtit dhe pohojnë Simbollin e Shenjtë të Fesë Orthodhokse (to simvolon tis pisteos) dhe ruan të patundëshme gjith sa pranon Kisha e Shenjtë Lindore e Krishtit, Themelonjës e Krye i së cilës është Zoti dhe Perëndia jonë Jisu Krishti.

Art. 2. Kisha Orthodhokse Autoqefale e shqipëris asht e bashkuar dogmatisht dhe shpirtërisht me të gjitha patriarhit e shenjta,dhe me Kishat orthodhokse autoqefale dhe ruan, pa nonjë ndryshim, si të gjitha Kishat  e tjera Orthodhokse të Krishtit, burimet e besimit, shkrimet e shënjta dhe gojëdhënat e Hirëshme (Agian Grafin qe Hieran Paradhosin) si dhe kanunet e Shenjta Apostolike dhe Sinodhike

Art.3.Gjuha zyrtare e Kishës ësht Shqipja.

Art.4. Autoriteti ma i naltë i Kishës Orthodhokse Autoqefale Shqiptare ashtë Sinodhi i Shënjtë Peshkopal i përbërë prej Peshkopëve aktivë të çdo Dhioqeze,prej Ikonomit të Math Mitrofor dhe i kryesuar prej Mitropolitit të Qendrës, Kryepishkopit të gjithë Shqipërisë.

Titilli Zyrtarë i Sinodhit ashtë: Sinodhi i Shenjtë i kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipëris Peshkopata e Qendrës merr titullin Mitropoli, dhe titullari i saj quhet Mitropolit i asaj Dhioqeze dhe Kryepeshkop i gjith Shqipërisë, Peshkopët e tjerë mbajnë titullin Peshkop dhe Dhioqezat e tyre Peshkopata.

Art. 5. Kisha Orthodhokse Shqip-tare është person juridik dhe tra-shigon të gjith titujt dhe të drejtat e komunitetevet Orthodhokse të gjer tanishëm.

Kaptina e II.

Sinodhi i Shenjtë dhe Detyrat e tija

Art. 6. Sinodhi i Shenjtë: Regullon Kishën Autoqefale të Shqipërisë për sa i përket besimit,adhurimi (Latria) disiplinës Kishëtare,organizimit dhe administrimit të bredëshëm të Kishës në bazë të dogmave dhe të kanuneve të Shenjta dhe në konformitet me Ligjët e Shtetit;

Ushtron kontrollimin mbi veprimet e Peshkopëve dhe të organeve të Kishës,si pas rregullave Kishëtare; themelon dhe mban Shkolla Fetare.

Harton programet e tyne dhe i mikqyr me anën e Peshkopëve:

Përkujdeset për edukatën fetaro-Kombëtare për kulturën dhe për të kryemit e detyrave të Klerikëve:e të Murgëve.

Kujdeset për edukatën fetare të popullit Orthodoks me anën e predikimeve Kishëtare,të mësimeve Fetare edhe të redaktimit e të bo-timit të librave dhe të rivistave Fetare.

Art. 7. As nji libër nuk mund të pë-rdoret në Kishë pa pëlqimin zyrta rë të Sinodhit kështu dhe në shkollë për mësimet e Fesë Orthodhokse pa pëlqimin zyrtarë të Sinodhit dhe të Ministrisë s”Arsimit.

Art. 8. Librat e Kishës që janë përkthyer do të kqyren prej Sinodhit, i cili e ka për detyrë të kujdeset sa më shpejt për përkthimin dhe botimin e atyne librave të Kishës qe mungojnë.

Art. 9. Sinodhi i Shenjtë detyrohet të vejë re që çdo vepër e paraqitun me anë botimesh,gravurash, çfaqesh theatrale, ose kinematografike dhe konferencash publike të mos cënojë çnderojë dogmat dhe dispozitat e Orthodoksisë ose për gjithsisht Klerin si dhe format e tija dhe, n”e paltë t”arsyeshme të kërkojë ndërhyrjen e autoritetevet ,në konformitet me ligjët e Shtetit.

Kryesija e Sinodhit me pëlqimin e anëtarëvet vendos t”u japë diplloma merite atyre që i kanë shërbye çashtjes Kishtare.

Mbledhja e Sinodhit të  Shenjtë

Art. 10. Sinodhi mblidhet rregullisht dhe me doemos një her në vit.Koha e mbledhjes asht ipso f.kto data 1 Tetor. Mbledhja do të mbajë jo ma pak se 15 ditë dhe jo ma tepër se nji muaj. Kryepishkopi, per nevosa të domosdoshme dhe me pëlqimin e shumicës së anëtarëve provokon dhe mbledhje të jashtëzakonshme të Sinodhit. Kryetari çel dhe mbyll, mbëledhjet.

Art.11. Sinodhi ka kuorum kurë ndodhen prezentë gjysma plus nji i numurit në të gjithë anëtarëve. Po kur do herë mbledhje legale munt të bahet vetëm kur, përveç  Kryepeshkopit ndodhen dhe dy anëtarë të tjerë.

Në mungesë të Kryepiskopit ,në rast që ky asht pushuar, Sinodhi Kryesohet prej ma të vjetrit në në dorëzim; në raste tjera Sinodhi kryesohet prej Peshkopit t”autorizuar nga Kryetari me kompetencë të caktuar.

Art. 12.Vendimet e Sinodhit merren me shumicë votash.

Në rast njësie provokohet një mbledhje e dytë, në të cilën,në qoftë se ka përsëri njesi votash pa-rëvlen ana e Kryetarit.

Art. 13. Sinodhi ka dhe një Sekretar të përgjithëshëm i cili proponohet prej Sinodhit dhe emrohet me dekret të Kryepeshkopit. Cilsit e Sekretarit të përgjithshëm caktohen në Rregulloren e Admi-nistrimit të përgjithëshëm .

Kaptina e III.

Peshkopatat

Art. 14. Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipëris ndahet në katër Peshkopata:

a) Peshkopata e Korçës, Përmetit, Voskopojës, Leskovikut dhe Kolonjës.

b) Peshkopata e Durrësit,  Tiranës, Shkodrës, Kavajës, Elbasanit, Shpatit. Gorës, Mokrës, pogradecit dhe Dibrës.

c) Peshkopata e Beratit,Vlorës, Myzeqesë dhe Kaninës.

ç) Peshkopatae Gjinokastrës, Delvinës, Dropullit, Pogonit dhe Himarrës, me kufit që ka pasë gjer më sot gjithse cila prej këtyre.

Kufit e Peshkopatave mund të ndryshohen me proponimin e Sinodhit, me pëlqimin e Q.verrisë dhe me dekret-Mbretnuer.

Qendra e Kishës Autoqefale caktohet me dekret mbretnor.Gjier sa të dalë dekreti relativ Kryesija e Kishës qëndron në Korçë.

Peshkopë pa Dhioqezë nuk munt të jenë ma tepër se dy.

Art. 15. Kryepeshkopi zgjidhet prej Sinodhit për gjithë jetën e tij.Në rast që Kryepishkopi i zgjedhur prej Sinodhit nuk pëlqehet prej Mbretit, Sinodhi detyrohet të zgjedhi nji tjetër të cilin ia paraqit Mbretit për pëlqim dhe dekretim. Të gjith këto veprime për zgjedhje, propozim dhe refuzim mbahen sekrete.

Gjithë në këtë mënyrë zgjidhen dhe Peshkopët e tjerë.

Cilësit e Peshkopëve

Art. 16. Kryepeshkopi, Peshkopët, Zavendësit e tyre llokalë, Ikonomi i Madh Mitrofor,Sekretar i Përgjithshëm i Sinodhit, si edhe ndihmësit e Zavendësit Klerikë të Kryepishkopit dhe të Peshkopëve, duhet të jenë prej gjaku, gjuhe Shqiptarë, si edhe të kenë nënshtetsinë Shqiptare.

Art. 17. Kryepeshkopi dhe Peshkopët e Shqipërisë që do të dorzohen përveç cilësive t”Artikullit 16 duhet të kenë dhe cilësitë që kërkojnë kanunet e kishës, si edhe të kenë mbaruar një fakultet Theologjie.

Në rast nevoje,gjer më pesë vjet pas hyrjes në fuqi të këtij Statuti, munt të dorëzohet Peshkop edhe ay që ka dipllomë fakulteti drejtësie, filologie, ose të një Seminari Orthodhoks në gradë Liçeu.

Art. 18. Kryepeshkopi dhe Peshkopët e tjerë parë se të fillojnë në detyrën e tyre detyrohen të bëjnë betimet e shenuara më poshtë, një përpara Mretit, një përpara Sinodhit të Shënjtë.

Betimi perpara Mbretit asht:

Betohem dhe premtoj mbi nderin t”im si Kryepeshkop ose Peshkop përpara Perëndisë, se do të jem kurdoherë besnik i Mbretit të Shqipëtarëvet i Atdheut dhe i Statutit të Mbretërisë.Detyrohem  të ve në be në këtë mënyrë dhe gjithë Klrikët që do të dorzohen prej meje.

Betimi përparaSinodhit asht:

Betohem mbi ndërgjegjen, t”ime (Kryepeshkopale ose Peshkopale) përpara Perëndisë se do të ruaj besnikërinë kundrejtë dogmave, kanuneve dhe rregullave Kishëtare që përmbajnë bashkimin dogmatik fetar dhe solidarësinë me Patriarhinë dhe Kishat Orthodhokse autoqefale të botës.

Transferime

Art. 19. Kryepeshkopi dhe Peshkopët janë të përjetshëm në Dhioqezat e tyne përveç rasteve të parashikuara në këtë Statut.

Art. 20. Peshkopët munt të tranferohen me vendimin e Sinodhit dhe pas pëlqimit e dekretimit Mbretëror.

Pushime

Art. 21. Pushimi i Kryepeshkopit, i Peshkopëvet dhe i Ikonomit të math Mitrofor bahet për faje të rënda dogmatike dhe kanonike, për faje ordinare dhe për arësye ekstraordinare.

a) Për faje të rënda dogmatike e kanonike gjykohen prej nji këshille dymbëdhjetë vetash, përveç Kryetarit, të përbërë prej gjithë anëtarëve të Sinodhit të Shënjtë, përveç të akuzuarit prej Peshkopëve Titullarë dhe prej graduatësh Klerikë gjer në numurin e sipër caktuar gjashtë prej të cilëve i zgjedh i akuzuari. Vendimi jepet me tri të katërtat e votave e me vota të fshehta,pasi të dëgjohet ma parë apologia e të akuzuarit.

b) Për faje ordinare Kryepeshkopi Peshkopët dhe Ikonomi Math Mitrofor pushohen në rast dënimi kundër lirisë personale në nji ndeshkim ma tepër se nji vit dhe si kur këtij ndeshkimi të mos i jetë shtuar ndalimi nga ofiqet publike; dhe kur dënohen me burgim të rëndë ,ose me dënime të fajeve relative për falsifikim, vjedhje,  mashtrim, keqpërdorim besimi dhe atentate kundër zakoneve të mira.

Në këto raste dhe Sinodhi detyri sht vëndos pushimin e tyre.

c) Për arsye ekstra ordinare,të shpjeguara drejt për drejt e me dekret mbretnor Kryepishkopi, Peshkopët dhe Ikonomi  i Math Mitrofor, përveç rasteve të përmenduna në paragrafin e sipërme, largohen me një herë nga detyra me dekret Mbretror.

Në rast dekrtimi largimi prej detyre të Kryepeshkopit, ky zëvendësohet me një herë prej Peshkopit më të vjetër në dorzim; në rast dekretim largimi të një Peshkopi, Kryepeshkopi emëron me një herë zëvëndesin e përgjithshëm.

Në rast pushimi të tillë brënda dyzet ditëve ipso fakto, mblidhet  Sinodhi i cili bashkë me pushimin e të larguarit, vëndosi zgjedhjen e Peshkopit për përmbushjen e Dhioqezes vakante.

Në rast pushimi të Kryepeshkopit, për çfar do arësye, ky ka të drejtë të marrë nji rrogë të përmuajshme prej pes qind frangash ari.

Gjith ashtu në rast pushimi për çfar do arsye të Peshkopëvet dhe të Ikonomit të Math Mitrofor këta marrin nga nji rrogë të përmuajshme prej 300 fr.ari.

Art. 22. Kryepeshkopi, Peshkopët, dhe Ikonomi i Math Mitrofor, për shkak sëmundjeje kronike ose pleqërie të cilat nuk u përmetojn të përmbushin detyrat e tyre Peshkopale,kanë të drejtë t”i paraqisin kanonikrisht dhe me të shkruar dorëheqien e tyre Sinodhit, i cili vendos. Po Sinodhi mundet edhe motn proprio të çfaqi mejtimin mbi sëmundjen ose pleqërinë e tyre pas nji raporti prej pesë mjekësh të zgjedhun dy prej Sinodhit vetë dy prej të sëmurit ,dhe një prej Drejtorisë së P.të Shëndetsisë   

Në qoftë se Kryepeshkopi ose Peshkopët nuk apin dorëhqjen brënda dy javëve prej datës së komunikimit, Sinodhi me nji herë emëron një ndihmës Peshkop i cili merr përsipër administrimin e Peshkopatës. Kryepeshkopi dhe Peshkopët të dekllaruar të pamundur mbajnë titullin e tyre dhe përmenden në Kishë e në ceremonit e Shenjra prej ndihmësit Peshkop dhe prej gjithë Klerit, po nuk ushtrojnë asnjë veprim administratif dhe nuk marrin as nji pjesë aktive n”administrimin e Kishës. Në qoftë se Doktorët rapor rtojnë pa mundërin e tyre,ata japin dorëheqjen tue marrë nga arka e pergjithëshme e Kishës nji shpërblim të përmuajshëm për Kryepeshkopin Gjasht qind franga ari, dhe për Peshkopët katër qind fr.ari.

Detyrat e Peshkopëve

Art. 23. Kryepeshkopi dhe Peshkopët në Dhioqezat e tyre janë autoriteti Kishëtar dhe ushtrojnë të gjitha detyrat që janë caktue në kanunet e Statutit, ne nguloni Kenë dhe në këtë Statut. Ata janë nën jurisdikcion e Sinodhit dhe eksekutojnë vendimet dhe urdhërat e tija, si pas dispozitave të këtij Statuti.

Për çdo kundërvajtje ose pa kujdesi në detyrat e tyre Kishëtare janë përgjegjës përpara Sinodhit. Në Gusht të çdo viti janë të detyruar të paraqesin nji raport të veprimeve të tyre dhe të gjendjes së Peshkopatës. Ky raport këndohet përpara Sinodhit dhe mosparaqitja e tijë konsiderohet  si një shkelje detyre.

Art. 24. Kryepeshkopi dhe Peshkopët ,në Dhioqezat e tyre, si Qendër ashtu edhe në rrethet e saja, ushtrojnë të gjitha detyrat të imponuara prej Kanuneve Kishtare; Celebrojnë Mysteret e Shenjta; Predikojnë fjalën e Shenjtë; konsakrojnë Kishët e Shenjta; përkujdesen që të përmbushin tgjitha sherbesat fetare, si pas dispozitave tipike relative: përkujdesen për zbukurimin e hieshëm të Kishave edhe të Ikonave të Shënjta vendosja të cilave kërkon autorizimin e tyre i mëparëshëm; përkujdesen për enë e petkat e Shenjta dhe për çdo tjatër që përdoret në Kishë.

Art. 25. Kryepeshkopi dhe Peshkopët detyrohen të shëtisin njëher në vit në për Dhioqezat e tyre për përmbushjen e detyrave Peshkopale. Kryepeshkopi për Dhioqezën e tij munt t”ja ngarkojë këtë detyrë ndihmësave Peshkopë ose, në mungesë Zavëndësit të tij.

Art. 26. As nji Peshkop nuk munt të largohet prej Dhioqezës së vet pa marrë lejen nga Kryetari i Sinodhit dhe gjithashtu nuk munt të qëndrojë në Peshkopatën e një peshkopi tjetër pa autorizimin e  këtij.

Art. 27. Kryepeshkopi dhe Peshkopët emrojnë Zavendësit e Tyre në konformitet me Artikullin gjashtëmbëdhjet (16) të këtij Statuti.

Art. 28. Ikonomi i Math Mitrofor asht i detyruar të kryejë çdo mision që i ngarkohet prej Sinodhit dhe merr pjesë në të me të gjitha të drejtat e çdo antari.

Në rast që mbetet vakant vëndi i Ikonomit të Math Mitrofor, nuk zëvëndësohet me tjetër person dhe ky ofiq suprimohet.

Kaptina e IV.

Masa disiplinore

Art. 29. Kryepeshkopët,për gabime të lehta Kishëtare të Klerikëve dhe të Murgëve që ndodhen në  juridiksion e tyre,pasi të dëgjohet ma parë i akuzuari, kanë të drejtë të ndëshkojnë në mënyrë të preme dhe pa tjatër formalitet Procedure:

a) me qërtim;

b) me pezullim(Argji)nga çdo shërbim fetar gjer më pesmbëdhjet dit.

Për këto ndëshkime Peshkopi mban një procesverbal, i cili ruhet në arqivat e Peshkopatës.

Art. 30. Në qëndrën e çdo Peshkopate eksiston një Këshillë Kishtare disiplinore e cila gjykon fillimisht për faje fetare Klerikët dhe Murgët që ndodhen nënë juridiksion e sajë ose qëndrojnë n”atë Peshkopatë. Kjo Këshillë Kishtare përbahet prej Peshkopit vetë si kryetar dhe prej katër Priftërinjve Si anëtarë. Këta emërohen dhe pushohen prej Peshkopit dhe emrimi ose pushimi i tyne i njoftohet Sinodhit.

Kryepeshkopi dhe Peshkopët munt të formojnë Këshillën Kishtare disiplinore edhe jashtë Qendrës. Vendimet merren me shumicë votash.Kur Kryepeshkopi dhe Peshkopët  ndodhen të penguar vendin e tyre e zënë zëvëndësit Klerikë.Kjo Këshillë përbahet kurdo herë prej pesë anëtarësh dhe plotsohet në mungesë me ndonji prej tyre.

Art. 31. Këshilla kishëtare ka të drejtë të japë këto ndëshkime:

a) Qërtim;

b) Pezullim(argji) nga çdo shërbesë fetare jo më tepër se nji vit;

c) Prerje rroge të shoqëruar me ose pa pezullim gjer në një vit;

Ndeshkimet me qërtim dhe me pezullim(argji)gjer më 40 ditë janë të preme;të tjerat janë të apeluarshme nga ana e t”akuzuarit për para Këshillës disiplinore të përherëshme në qendrën e Kishës.   Në qoftë se një Klerik akuzohet për një faj të rëndë që provokon skanduli, Kryepeshkopi ose Peshkopi munt t”a ndalojë këtë me një herë nga shërbesa fetare po jo ma tepër se dy muaj.

Kaptina e V.

Këshilla disiplinore e përhe Rëshme

Art. 32. Në qendrën e Kishës krijjohet nji Këshillë Disiplinore e përhershme që përbahet prej Kryepeshkopit si Kryetar dhe prej katër anëtarëve Peshkopë ose Klerikë graduatë të zgjedhun prej Sinodhit. Ky zgjedh katër anëtarë suplementarë për të zëvendësuar anëtarët në rast mungese.

Kur Sinodhi ndodhet i hapur, detyrën e kësaj Këshille e përmbush ai vetë.

Të gjitha vendimet e këshillës di siplinore të përhershme merren me shumicë votash.

Art. 33. Këshilla disiplinore e përherëshme gjykon:

a) Apelisht dhe definitisht vendimet e apeluarshme të këshillave disiplinore të Peshkopatave;

b) Fillimisht fajet e rënda të cilat, pas vendimit të Këshillës Disiplinore Peshkopale sjellin dënime më të mëdha se ato të shënuara në artikullin 30, si dhe fillimisht çgradimin definitiv (katheresin).

Vendimet të dhëna fillimisht prej këshillës disiplinore të përhershme apelohen përpara Sinodhit.

Art. 34. Apeli i vendimeve të dhëna prej këshillës disiplinore të peshkopatave dhe të këshillës disiplinore të përhershme bahet mbrenda 30 ditëve prej datës në të cilën i komunikohet të dënuarit vendimi. Ky komunikim do t”i bëhet të interesuarit mbrenda 15 ditëve prej datës së vendimit Kërkesa e apelit i dorzohet Kryetarit të Këshillës që dha vendimin i cili mbrenda 15 ditëve, e dërgon në këshillën disiplinore të përhershme.

Art. 35. Sinodhi gjykon:

a) Apelisht dhe definitivisht të gjithë vendimet të dhëna  Këshillës disiplinore të përhershme;

b) Peshkopët dhe Ikonomin e Math Mitrofor për faje të lehta.

Vendimet e dhëna prej Këshillave disiplinore me pezullim zbatohen me nji herë. 

Art. 36. Kryepeshkopi për faje të lehta dhe të rënda kishtare dhe Peshkopët dhe Ikonomi i Math Mitrofor për faje të rënda Kishtare gjykohen përpara këshillës së formuar si pas artikullit 21§.

Art. 37. Të gjitha vendimet që sjellin pushimin e Kryepeshkopit,të Peshkopëve dhe të Ikonomit Math Mitrofor i paraqiten Mbretit për dekretim.

Art. 38. Eksekutimi i dënimit për çgradim  (katheresis) i klerikëve bëhet sipas konunevet Kishtare dhe i dënuari me çgradim detyrohet të nxjerr petkat fetare dhe she-njat e tjera të ofiqit për ndryshe dënohet në bazë të artikullit 214 të Kodit Penal.

Kaptina e VI .

Organizimi i administrimit të pasunisë.

Art. 39. Kishat, Manastiret dhe pasunitë e tyre të tundëshme dhe të patundëshme si dhe ato të komunitetit Orthodhoks janë të siguruara në konformitet me ligjet e Shtetit.

Art.40. Burimet Financiare të Kishës janë:

a) Të ardhunat e kishëve dhe të  Manastireve si dhe të pasurive të komunitetit Orthodhoks;

b) Subvansioni i dhanë prej shtetit për ndihmën e kishës:

c) Pagesa fakultative si dhe çdo far dhurate ose ndihmë e dhënë prej Shqiptarve.

Art. 41. Kryepeshkopi dhe Peshkopët e ç”do Dhioqeze kan të drejtë të mbëledhin ndihmat fakultative të zakonshme për debin e Kishës ose personale të tyre nga çdo familje Orthodhokse, siç do të caktohet në rregullore. 

Art. 42. As nji pasuri e pa tundëshme kishtare ose Manastiriale si edhe kamunitetit Orthodhoks nuk mund të jetërsohet pa vendimin e këshillës Mikst, për ndryshe jetërsimi asht i pavlefshëm.

Mënyra e administrimit dhe e çfrytimit të pasunive të tundëshme dhe të pa tundëshme si edhe mënyra e shitjes së pasunive të tundëshme të kishave, Manastireve dhe komuniteteve Orthodhokse caktohet në Rregulloren e përgjithshme t”administrimit.

Art. 43. Autoritetet e kishës Autoqefale detyrohen t”i paraqesin kur të kërkohen, inspektorit të Ministris së Drejtësis të gjitha llogaritë e t”ardhurave e të prishunave.Në rast që konstatohet se ësht bërë abuzim, kundërvepronjësit dërgohen në gjygj prej Ministris së Drejtësis dhe dënohen sipas dispozita-ve të Kodit Penal.

Kaptina e VII.

Këshilla mikst

Art.  44. Për administrimin dhe kontrollimin e pasunive, të kishave, të Manastireve të komuniteteve Orthodhoksë të çdo lloji dhurate dhe ndihmë si dhe të subvensionit të Shtetit krijohet në Qendrën e Kishës nji këshillë me emrin <Kësh-illa Mikst> e përbërë prej të gjithë anëtarëvet të Sinodhit dhe prej katër Llaikësh, nji për çdo Dhioqez, nën kryesin e Kryepeshkopit

Të zgjedhurit e Laikëvet në fjalë dhe kompetenca si dhe të drejtat e tyre do të caktohen në Rregulloren e administrimit të kishës Orthodhokse Autoqefale.

Për kët herë katër anëtarët llaik zgjidhen prej kongresit.

Rregullorja e administrimit të përgjithshëm do të elaborohet prej Këshillës Mikst të cilës do të shtohen edhe katër anëtarë llaik nji prej çdo Dhioqeze të zgjedhun po prej këti kongresi. Në Rregulloren do të caktohen rrogat dhe shperblimet e Kryepeshkopit, Peshkopëve dhe Ikonomit të Math Mitrofor si dhe të nëpunësve të tjerë klerikë dhe llaikë: do të formohet mënyra e zgjedhjeve të Pleqsive Kishëtare (Dhimogjerondive) dhe të kujdestarve të kishave e të Monastireve.

Kjo Rregullore do të elaborohet prej Këshillës Mikst, të formuar si ma sipër,mbrënda gjasht muajve pas datës së dekretimit të këtij Statuti.

Art. 45. Këshilla Mikst harton për çdo vit buxhetin preventiv të përgjithshëm të Kishës, një kopje e të cilit i paraqit Ministrisë së Drejtësis, për veprimet e parapame në dispozitat e Rregullores së përgjithshme t”administrimit.

Art. 46. Pasurit e përgjithshme dhe të patundëshme që u janë lanë komunitetevet Orthodhoksë, Kisheve ose Manastireve me nji qëllim mirëbërës të caktuar,ndodhen nën kontrollin e Kishës e cila përkujdeset për të kryemit e qëllimit dhe për ekzekutimin e dëshirës së dhuronjësit.

Art. 47. Pran Kryekishës krijohet Arka e përgjithëshme në të cilën hyjn të gjitha të ardhurat e Kishës si pas artikullit 40 dhe prej kësaj bahen pagesat si pas Rregullores së administrimit.

Art. 48. Çdo zëvëndës llokal bashkë me Pleqërin Kishëtare harton Buxhetin preventiv të përvitshëm për të gjitha të ardhurat dhe të prishurat të juridikciës së tijë për pasurit e komunitetevet Orthodhokse dhe për pasurit dhe të ardhurat e Kishavet. Ky buxhet i dërgohet Peshkopatës kompetente gjer më nji Gusht. Peshkopata, pasi të mbledhi buxhetet e të gjitha Dhioqezës së sajë, me vrejtjet e duhura, ja dërgon Qendrës mbrenda 30 ditëve.

Art. 49. Për çdo Manastir hartohet nji buxhet i veçant i cili më nji Gusht i paraqitet Peshkopatës dhe kjo ja dërgon Qendrës me vrejtjet e duhura dhe bashkë me buxhetet e tjera për aprovim.

Art. 50.Viti financiar i Kishës fi-llon më nji janar dhe buxheti preventiv i dërgohet çdo Peshkopate përpara kësaj date.

Buxheti konsumtiv hartohet brënda muait Mars për te ardhurat dhe të prishurat e vitit të shkuar. Ky buxhet, bashkë me tepricën e t”ardhuravet i dërgohet çdo Peshkop-Ate brënda muait Mars. 

Teprica e t”ardhuravet të Manastireve i dërgohet Qendrës në çdo 6 muaj.

Art. 51. Në qendrën e Kishës ndodhet nji Kishillë ekonomike e përhershme që përbëhet prej Kryepeshkopit dhe katër llaikëve. Këto të fundit zgjidhen prej Këshillit Miks dhe detyrat e tyre caktohen në Rregullore.

Art. 52. Në Arkën e Përgjithëshme të Kishës Autoqefale të Shqipërisë nuk munt të mbahen ma tepër se katër mijë fr.ari teprica depositohet në nji nga Bankat Shqiptare n”emrin e sajë dhe tërhiqet si pas dispozitave  të Rregullores s”administrimit.

Art. 53. Rregullorja e Administrimit të përgjithshëm për të hyr në fuqi, duhet të aprovohet nga Ministria e Drejtësis.

Kaptina e VIII..

Art. 54. Kisha Orthodhokse Autoqefale e Shqipërisë detyrohet në çdo mesh të baj lutje për Mbretin, për gjith Kombin Shqiptar dhe për ushtrin.

Art. 55. Kisha Autoqefale e Shqipërisë n”asnji mënyrë nuk munt të pranojë,në çdo emër qoftë dhurata nga nji fuqi e huaj dhe veprimi kundërt shkakton zbatimin e dispozitave të ligjës mbi fajet politike.

Art. 56. Sinodhi do të veprojë për përmirsimin që kërkojnë konditat Shoqërore të sotme mbi sa u përket zakoneve fetare.

Art. 57. Asnjë Klerik nuk munt të funksionojë fen orthodhokse në Shqipëri pa qënë i emruar dhe i lidhur me Kishën Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.

Art. 58.Të gjithë ata Klerikë për të cilët flet artikulli 16 dhe që ndodhen në shërbim të Kishës Autoqefale të Shqipërisë të cilët Nuk kan konditat e lypuna prej atij artikulli,që ditën e aprovimit të këtij Statuti janë të pushuar nga funksioni Fetar klerikal.

Art. 59. Asnji llaik ose Murg nuk munt të dorzohet Prift ose Dhiak pa patur pëlqimin e Sinodhit dhe pa patur dipllomën e Saminarit Orthodhoks.

Art. 60. Të gjitha maredhaniet që do të ketë Kisha Autoqefale e Shqipërisë me Qeverinë Mbretno-re do të bahen me anën e Ministris Drejtësis.

Art. 61. Çdo Peshkopatë ka vulën e sajë në të cilën do të jet shkrue:

Peshkopata e (Emni i Dhioqezës).

 

Dispozitat e fundit

Art. 62. Në rast herësie të nji pjese ose të gjithë popullsis Orthodhokse të nji krahine kishat Manastiret dhe pasurit e tyre i mbeten kishës Autoqefale të Shqipëris.

Art. 63. Në as nji mënyrë nuk munt të ndryshohet të modifikohen ose të abrogohen artikujt 1, 2 e 3.  Art. 64. Munt të ndryshohen me vendim të këshillës mikst,bashk me Këshillën e përhershme artikuit: 10; 24§a b ; 25 ; 40; 48; 49; 52 e 60. Dispozitat e tjera të këtij statuti munt të ndryshohen me vendim të nji kongresi tjetër.

Ky statut i paraqitet

Qeverisë për të marë formën ligjore.

Korçë, 29 Qershor, 1929

Delegat i Tiranës            Kryepeshkop Vissarioni d.v. Dr.Athanas Shundi d.v. Dr Zoi Xoxa d.v.

Delegat i Shpatit            Taq Buda d.v

Delegat i Shkodrës         At Velisha Pepoviq Naum Plevneshi d.v. Mitro Llazareviq d.v.

Delegat i Korçës            Ik ,i M.Mitrofor At Vasit Marko d.v.  Stavraq Ballauri d.v. Thoma Turtulli d.v. Vasil Avrami d.v. Sotir Kotta d.v.

Delegat i Përmetit          Dhimitri Kaçimbra d.v.

Delegat i Gjinokastrës   Thoma Papapano d.v. Kostandin Lite d.v. Episkop Ambrozi d.v. Ikonom Papavlashi d.v.

Delegati Libohovës        Dhimosten Haxhoglu d.v.

Delegat i Lushnjës         Llazar Bozo d.v.

Delegat i Vlorës             Krishtaq Ikonomi d.v. At  Isaia d.v. Kristo  Karbunara d.v.

Delegat i Delvinës         Mihal Maksakuli d.v.

Delegat i Sarandës         Apostol Popa Dhima d.v.

Delegat i Konispolit       Loli Qesko d.v.

Delegat i Durrësit           Kristaq Zaguridhi d.v. Vasil Bakalli d.v. Moisi Popa d.v.

Delegat i Himarrës         Dr Mihal Cane d.v.

Delegat i Beratit             Epishkop Imzot Agathangel d.v Dr Nikolla Haxhistasa d.v. Ikon .At  Theodhor Brisku d.v.

Delegat i Mallakastrës    Ikonomi At Polizoi d.v.

Delegat i Kolonjës (Ersekë)    Petro prodani d .v.

 

© GC

Trascina file per caricare

Statuto della Chiesa Ortodossa autocefala d’Albania

(Quaderno Ufficiale 14 agosto 1929)

Tutto il clero del popolo ortodosso del regno di Albania, rappresentato dalla delegazione plenipotenziaria radunata nel II Congresso svoltosi a Korça, vota all’unanimità lo Statuto definitivo della Chiesa Ortodossa Albanese già proclamata autocefala (indipendente) nel Congresso di Berati il 12 settembre 1922.

Capo I – La Chiesa

Articolo 1. La Chiesa Ortodossa autocefala dell’Albania, parte indivisibile della Santa Chiesa Generale Apostolica, è costituita da tutti i cittadini del regno d’Albania che credono in Gesù Cristo e seguono il Santo Simbolo della religione ortodossa (to simvolon tis pisteos), e fanno tesoro di quanto viene accettato dalla Santa Chiesa Orientale di Gesù, fondatore e capo [spirituale (N.d.T)] della quale è il Signore nostro re Gesù Cristo.

Articolo 2. La Chiesa Ortodossa autocefala albanese è unita dogmaticamente e spiritualmente con tutte le Sante patrie, e le Chiese Ortodosse autocefale, e senza dubbio fa tesoro come tutte le altre Chiese Ortodosse  di Gesù, delle fonti della fede, delle Sante Scritture, delle parabole sante (Agian Grafin qe Hieran Paradhosin) così come dei Santi Canoni apostolici e sinodali.

Articolo 3. La lingua ufficiale della Chiesa è l’albanese.

Articolo 4. La massima autorità della Chiesa Ortodossa autocefala albanese è il Santo Sinodo Vescovile costituito dai Vescovi attivi di ogni diocesi e il Grande Economo Metropolita, e ha per capo il Metropolita centrale che è il vescovo capo di tutta l’Albania.

Il Sinodo è ufficialmente denominato: Santo Sinodo della Chiesa Ortodosse autocefale dell’Albania.

Il centro vescovile è denominato “Metropoli” e il suo titolare viene chiamato Metropolita della stessa diocesi e vescovo capo di tutta l’Albania; gli altri vescovi vengono denominati “vescovi” e le loro diocesi “vescovati”.

Articolo 5. La Chiesa Ortodossa Albanese è persona giuridica che eredita tutti i titoli e i diritti delle comunità ortodosse già esistenti.

Capo II – Il Santo Sinodo e i suoi doveri

Articolo 6. Il Santo Sinodo regola la Chiesa autocefala dell’Albania per quanto riguarda il credo, l’adorazione e la disciplina della Chiesa, l’organizzazione e l’amministrazione interna della Chiesa, basandosi sui dogmi e sui Santi Canoni in conformità alla leggi dello Stato. Vigila sulle opere dei Vescovi e sull’organico della Chiesa secondo le regole della Chiesa, fonda e mantiene le scuole religiose, crea i loro programmi e li sorveglia tramite i vescovi; cura l’educazione religiosa della patria, la cultura, e la realizzazione dei doveri dei chierici e dei monaci; cura l’educazione religiosa del popolo ortodosso tramite le prediche ecclesiali, le lezioni religiose, la realizzazione e la stampa di libri e riviste religiose.

Articolo 7. Nessun libro si può usare in chiesa senza il beneplacito ufficiale del Sinodo; vale lo stesso per la scuola, per le lezioni della fede ortodossa, senza il beneplacito ufficiale del Sinodo e del Ministero della Istruzione.

Articolo 8. I libri della Chiesa che sono stati tradotti saranno controllati dal Sinodo il quale ha il compito di tradurre e stampare al più presto i libri della Chiesa mancanti.

Articolo 9. Il Santo Sinodo controlla la stampa, le edizioni, le rassegne teatrali, cinematografiche, le pubbliche conferenze affinché non vengano minacciati l’onore, i dogmi, le disposizioni ortodosse o tutto il clero e le sue forme, e se necessario viene richiesto l’intervento delle autorità in conformità con le leggi dello Stato. I rappresentanti del Sinodo, con il consenso dei suoi membri, decidono di gratificare chi ha aiutato lo svolgimento delle funzioni ecclesiali.

La convocazione del Santo Sinodo

Articolo 10. Il Sinodo viene convocato regolarmente  e obbligatoriamente una volta all’anno. Il giorno della convocazione è ipso facto il 1° ottobre. Il raduno dura non meno di 15 giorni, e non più di un mese. Il vescovo capo nei casi urgenti, e con il consenso della maggioranza, può convocare un Sinodo straordinario. Il capo vescovo apre e chiude la riunione.

Articolo 11. Il Sinodo raggiunge il quorum ed è valido quando sono presenti la metà più uno dei membri. La riunione è considerata legale quando, al posto del vescovo, sono presenti altri due membri. In assenza del vescovo, in caso di destituzione, il Sinodo viene guidato dal membro anziano, in altri casi è diretto dal vescovo autorizzato dal dirigente competente.

Articolo 12. Le decisioni del Sinodo devono essere confermate dalla maggioranza dei voti. Se i voti sono pari, si convoca una seconda assemblea; se anche in questa permane la parità, vale la decisione del presidente dell’assemblea.

Articolo 13. È parte del Sinodo anche un Segretario Generale  proposto dal Sinodo e nominato con decreto dal vescovo capo. Le caratteristiche del Segretario Generale dipendono dal regolamento di amministrazione generale.

Capo III. I Vescovati

Articolo 14. La Chiesa Ortodossa Albanese si suddivide in 4 vescovati :

a) vescovato di Korça, Pwrmeti, Voskopoja, Leskoviku e Kolonja.

b) vescovato di Durazzo, Tirana, Shpatit tw Gorws, Mokra, Pogradeci, e Dibra.

c) vescovato di Berati, Valona, Myzeqeja e Kanina.

ç) vescovato di Argicastro, Delvina, Dropulli, Pogoni e Himara con i confini che ognuno di loro ha avuto sino ad oggi.

I confini dei vescovati cambiano sotto proposta del Sinodo, approvata dal Governo, e decretata dal Regno.

Il centro della chiesa d'Albania viene individuato con decreto del Re. Fino all’emanazione del relativo decreto, il centro della chiesa è Korca. I vescovi senza diocesi non possono essere più di due.

Articolo 15. Il vescovo capo è scelto dal Sinodo per tutta la sua vita. Se la scelta sinodale del vescovo capo non viene approvata dal Re, il Sinodo è costretto a sceglierne un altro che viene proposto al Re per essere approvato e decretato.

Tutte le operazioni per la scelta, per la proposta o il rifiuto, devono essere tenute segrete. In questo stesso modo vengono scelti tutti gli altri vescovi.

Le qualità dei Vescovi

Articolo 16. Il vescovo capo, i vescovi, i loro sostituti locali, il Grande Economo Metropolita, il Segretario generale del Sinodo, così come gli aiutanti, i chierici sostituti del vescovo capo e dei vescvi, devono essere di madrelingua albanese e devono altresì avere cittadinanza albanese.

Articolo 17. Il capo vescovo, i vescovi albanesi nominati oltre alle disposizioni dell’art. 16, devono anche possedere le qualità richieste dalle norme della chiesa, e avere terminato la facoltà di Teologia.

Se necessario, entro cinque anni dall’entrata in vigore di questo Statuto, può essere nominato vescovo anche chi possiede un diploma di laurea in giurisprudenza, filologia, o il diploma di liceo conseguito presso un seminario ortodosso.

Articolo 18. Il vescovo capo e gli altri vescovi, prima di intraprendere il loro incarico, sono obbligati a fare il giuramento, infra riportato, davanti al Re, e davanti al Santo Sinodo.

Giuramento davanti al Re

Giuro e prometto sul mio onore come vescovo capo (o vescovo), davanti a Dio che sarò sempre fedele al Re degli albanesi e alla patria e allo Statuto del Regno. Mi obbligo a far giurare in maniera analoga tutti i chierici che mi saranno affidati.

Giuramento davanti al Sinodo

Giuro sulla mia coscienza (di vescovo capo o vescovo) davanti a Dio che custodirò la fedeltà di fronte ai dogmi, ai canoni, alle norme ecclesiali che contengono l’unione dogmatica religiosa e la solidarietà con le patrie e le chiese ortodosse indipendenti di tutto il mondo.

I trasferimenti

Articolo 19. Il vescovo capo e i vescovi stanno per sempre nelle loro diocesi tranne nei casi previsti da questo Statuto.

Articolo 20. I vescovi possono essere trasferiti con decisione del Sinodo e il consenso decretato dal Re.

Le destituzioni

Articolo 21. La destituzione del vescovo capo, dei vescovi e del Grande Economo Metropolitano, avviene per gravi colpe dogmatiche, canoniche, e anche per colpe ordinarie o necessità straordinarie.

a) Per gravi colpe dogmatiche e canoniche vengono giudicati da un Consiglio di dodici componenti, oltre al capo, membri del Santo Sinodo, vescovi titolari e da chierici gratificati fino ad arrivare al numero sopra indicato, sei dei quali scelti dall’accusato. La decisione viene presa con tre quarti dei voti anonimi, dopo aver ascoltato l’apologia dell’accusato.

b) Quando il vescovo capo, i vescovi, il Grande Economo Metropolitano, per colpe ordinarie vengono destituiti, se subiscono una condanna che toglie la libertà personale per più di un anno, vengono destituiti anche se questa condanna di un anno e mezzo non prevede la sospensione dai pubblici uffici. Vengono destituiti in caso di condanna al carcere o condanna per colpe relative a falsificazioni, furti, mendacia.

Per casi straordinari analizzati concretamente e con il decreto del Re, il vescovo capo, i vescovi e il Grande economo, tranne i casi sopra menzionati, vengono allontanati immediatamente dal loro incarico con decreto del Re.

Quando il vescovo capo perde l’incarico, viene sostituito immediatamente dal vescovo più anziano per incarico; nel caso si tratti di vescovi, il vescovo capo nomina immediatamente il sostituto generale. In questo caso entro 40 giorni ipso facto si convoca il Sinodo che, assieme all’allontanamento dell’incaricato, provvede alla sostituzione per la diocesi vacante.

In caso di destituzione del vescovo capo, per qualsiasi necessità, questi ha il diritto di percepire uno stipendio mensile pari a 500 franchi d’oro; così come in caso di destituzione per qualsiasi necessità dei vescovi o del Grande Economo, questi percepiscono uno stipendio mensile pari a 300 franchi.

Articolo 22. Il vescovo capo, i vescovi e il Grande Economo in caso di anzianità o di malattie croniche che non permettono lo svolgimento dell’incarico, hanno il diritto di anticipare canonicamente e per iscritto il loro ritiro dal Sinodo, il quale prende decisioni in merito. Anche il Sinodo può, su propria iniziativa, esprimersi sulla malattia o anzianità dei vescovi con un rapporto di cinque medici scelti due dal Sinodo, due dal malato e uno dalla Direzione Generale della Sanità.

Se il vescovo capo o i vescovi non si ritirano entro due settimane dalla data di comunicazione, il Sinodo nomina immediatamente un assistente vescovo che assume l’amministrazione della diocesi. Il vescovo capo e i vescovi dichiarati incapaci mantengono il loro titolo e vengono ricordati in chiesa e nelle cerimonie sante dall’aiuto vescovo e da tutto il clero, ma non possono esercitare alcuna attività amministrativa e non possono assumere alcuna parte attiva nella gestione della chiesa.

Se i medici certificano la loro incapacità, loro si ritirano percependo dal fondo generale della chiesa un incentivo mensile per il vescovo capo di 600 franchi d’oro, e 400  franchi d’oro per i vescovi.

Le mansioni dei vescovi

Articolo. 23. Il vescovo capo e i vescovi, nelle loro diocesi, rappresentano l’autorità ecclesiale che esercita le proprie mansioni precisate nei canoni...

Per ogni cattiva gestione e disattenzione nelle loro mansioni ecclesiali, sono responsabili di fronte al Sinodo.

Ad agosto ogni anno sono tenuti a presentare un rapporto delle loro attività  e della situazione del vescovato. Questo rapporto viene cantato davanti al Sinodo e la sua mancata presentazione viene considerata come violazione delle mansioni.

Articolo 24. Il vescovo capo e i vescovi nelle loro diocesi, in centro come nelle periferie, svolgono le mansioni imposte dai canoni della chiesa, celebrano i Santi Misteri, predicano la Santa Parola, si impegnano a completare tutti i servizi religiosi secondo le tipiche relative disposizioni; si impegnano ad abbellire le chiese e le Sante Icone, il cui posizionamento richiede già prima l’autorizzazione; fanno buon uso dei calici, e dei Santi vestiti e di ogni altra cosa che viene utilizzata nella Chiesa.

Articolo 25. Il vescovo capo e i vescovi sono autorizzati a girare, una volta all’anno, nelle loro diocesi, per portare a termine le loro mansioni vescovili.

Articolo 26. Nessun vescovo può allontanarsi dalla sua Diocesi senza il permesso del capo del Sinodo e altresì può sostare nel vescovato di un altro vescovo senza l’autorizzazione di questo ultimo.

Articolo 27. Il vescovo capo e i vescovi nominano i loro sostituti in conformità con l’art. 16 di questo Statuto.

Articolo 28. Il Grande Economo Metropolita è obbligato ad adempiere ogni missione che gli viene affidata dal Sinodo di cui fa parte avendo tutti i diritti degli altri membri. Se rimane vacante il posto del Grande Economo, esso non viene sostituito da alcuno in questo ufficio che viene soppresso.

Capo IV.

Pene disciplinari

Articolo 29. Il vescovo capo e i vescovi, per lievi colpe disciplinari dei chierici e dei monaci che si trovano sotto la loro giurisdizione, dopo aver ascoltato l’accusato, hanno il diritto di condannarlo in modo diretto senza altra procedura formale

con ammonimento

con sospensione da ogni servizio religioso fino a 15 giorni.

Riguardo a queste pene, il vescovo tiene un procedimento verbale che viene custodito negli archivi del vescovato.

Articolo 30. Nel centro di ogni diocesi si trova un Consiglio ecclesiale disciplinario che giudica inizialmente per le colpe religiose i chierici e i monaci che si trovano sotto la sua giurisdizione o si trovano a risiedere in quel vescovato.

Questo Consiglio ecclesiale è costituito dallo stesso vescovo, come capo, e da quattro preti membri. Questi vengono nominati o sospesi dal vescovo che deve avvisare il Sinodo per le nomine e per le sospensioni.

Il vescovo capo e i vescovi possono formare il Consiglio ecclesiale disciplinario anche fuori dal centro. Le decisioni sono prese a maggioranza dei voti. Quando il vescovo capo e i vescovi sono occupati, il loro ruolo viene ricoperto dai chierici sostituti. Questo Consiglio è sempre costituito da 5 membri e viene completato in caso di mancanza di uno di loro.

Articolo 31. Il Consiglio ecclesiale ha il diritto di somministrare queste pene:

ammonimentosospensione da ogni servizio ecclesiale per non più di un annotaglio dello stipendio accompagnato, oppure no, da sospensione fino ad un anno.           

Le pene con ammonimento e con sospensione fino a 40 giorni sono inappellabili, per le altre l’accusato può fare appello al Consiglio disciplinare permanente all’interno della Chiesa. Se un chierico viene accusato per una colpa grave che provoca scandalo, il Vescovo capo o il Vescovo può sospenderlo immediatamente dal servizio religioso per non più di due mesi.

Capo V

Consiglio disciplinare permanente

Articolo 32. All’interno della Chiesa viene costituito un Consiglio Disciplinare Permanente  formato dal Vescovo capo quale capo (presidente) e dai suoi membri vescovi o chierici scelti dal Sinodo. Lo stesso sceglie 4 membri supplenti per sostituire i membri assenti. Quando il Sinodo è aperto, i compiti del Consiglio li ricopre il Sinodo. Tutte le decisioni del Consiglio Disciplinare permanente vengono prese con la maggioranza dei voti.

Articolo 33. Il Consiglio Disciplinare permanente giudica:

in appello e con giudizio definitivo le decisioni appellabili dei Consigli disciplinari vescovili;

in prima istanza le gravi colpe che secondo la decisione del Consiglio disciplinare vescovile comportano condanne più gravi di quelle segnalate nell’art.30, così come quelle  che dal Consiglio disciplinare permanente vengono inviate in appello al Sinodo.  

Articolo 34. L’appello delle decisioni prese dal Consiglio disciplinare vescovile dal Consiglio disciplinare permanente deve essere tenuto entro 30 giorni dalla data in cui viene comunicata la sentenza al condannato. Questa comunicazione dovrà essere fatta all’interessato entro 15 giorni e  mandata al Consiglio disciplinare permanente.  

Articolo 35. Il Sinodo giudica:

in appello e con giudizio definitivo tutte le decisioni prese dal Consiglio disciplinare permanente;

i vescovi e il Grande economo metropolita per colpe lievi.

Le decisioni prese dal Consiglio disciplinare per l’allontanamento dal servizio devono essere messe in atto immediatamente.   

Articolo 36. Il Vescovo capo per colpe ecclesiali lievi e gravi, i vescovi e il Grande economo metropolita per gravi colpe ecclesiali, vengono giudicati davanti al Consiglio costituito secondo l’art.21.

Articolo 37. Tutte le decisioni che comportano la destituzione del Vescovo capo, dei vescovi e del Grande economo metropolita vengono presentate al re per essere decretate.

Articolo 38. L’esecuzione della condanna di perdita dei titoli da parte dei chierici viene fatta secondo (le regole) dei comuni ecclesiali, e il condannato deve restituire obbligatoriamente i paramenti religiosi e gli altri oggetti appartenenti all’ufficio altrimenti viene condannato in base all’art.214 del codice penale.

Capo VI

L’organizzazione dell’amministrazione dei beni

Articolo 39. La chiesa, i monasteri e i loro beni mobili e immobili e i beni della comunità ortodossa sono assicurati in conformità con le leggi dello Stato.

Articolo 40. Le fonti finanziarie della Chiesa sono:

a) i guadagni delle chiese e dei monasteri e le ricchezze della comunità ortodossa;

b) le sovvenzioni date dallo Stato in aiuto alla Chiesa;

c) le donazioni facoltative e ogni regalo o aiuto dato dagli albanesi.

Articolo 41. Il Vescovo capo e i vescovi di ogni diocesi hanno il diritto di raccogliere gli aiuti spontanei per la Chiesa o per loro da ogni famiglia ortodossa come sarà precisato nel regolamento.

Articolo 42. Nessun bene immobile della Chiesa e dei monasteri o della comunità ortodossa può essere ceduto senza la decisione del Consiglio misto, altrimenti la cessione non è valida. Le modalità di amministrazione e gestione dei beni mobili e immobili così come le modalità di vendita dei beni immobili delle chiese, monasteri e comunità ortodosse vengono precisati nel Regolamento generale di amministrazione.

Articolo 43. Le autorità della Chiesa autocefala sono tenute a presentare su richiesta dell’Ispettore del Ministero della Giustizia il bilancio delle entrate e delle uscite. Se viene constatato qualche abuso i colpevoli vengono giudicati dal Ministero della Giustizia e condannati secondo le norme del codice penale.

Capo VII

Consiglio Misto

Articolo 44. Per l’amministrazione e il controllo dei beni delle chiese e monasteri delle comunità ortodosse, dei doni e aiuti e delle sovvenzioni dello Stato, viene creato all’interno della Chiesa un Consiglio chiamato Consiglio Misto formato da tutti i membri del Sinodo e da 4 laici, uno per ogni diocesi, guidati dal Vescovo capo. La scelta dei laici, i loro diritti e le loro competenze vengono precisati nel Regolamento dell’amministrazione della Chiesa ortodossa autocefala. Per questa volta i 4 membri laici vengono scelti dal Congresso. Il regolamento per l’amministrazione generale viene elaborato dal Consiglio Misto al quale si aggiungono altri 4 membri laici, uno per ogni diocesi, scelti  dallo stesso Congresso. Nel Regolamento vengono decisi gli stipendi e gli incentivi del Vescovo capo, dei vescovi, del Grande economo Metropolita e degli altri operatori chierici e laici; viene formulata la modalità di scelta del Consiglio ecclesiale e dei Segretari delle chiese e dei monasteri. Questo Regolamento verrà elaborato dal Consiglio Misto composto come sopra citato, entro 6 mesi dalla decretazione di questo Statuto.

Articolo 45. Il Consiglio Misto elabora ogni anno il preventivo della Chiesa,  una copia del quale viene presentata al Ministero della Giustizia per le operazioni previste nel Regolamento generale di amministrazione.

Articolo 46. I beni generali e gli immobili regalati alla comunità ortodossa, alle chiese e ai monasteri con uno scopo preciso di beneficenza, vengono controllati dalla Chiesa la quale si preoccupa della buona riuscita dello scopo e dell’esecuzione del volere del benefattore.

Articolo 47. Nella Chiesa centrale si crea il fondo generale nel quale vengono depositate tutte le entrate della Chiesa secondo l’art.40 e con il quale si pagano gli stipendi secondo il Regolamento di amministrazione.

Articolo 48. Ogni supplente locale assieme al Consiglio ecclesiale crea il fondo preventivo per ogni anno delle entrate e delle uscite  per i beni delle comunità ortodosse e per i beni e le entrate della Chiesa. Questo fondo viene mandato al vescovato competente entro il 1° agosto. Il vescovato dopo aver raccolto i fondi della sua diocesi con gli allegati li manda alla Chiesa centrale entro 30 giorni.

Articolo 49. Per ogni monastero si crea un fondo speciale che il 1° agosto viene inviato al vescovato che lo manda alla chiesa centrale con gli allegati assieme agli altri fondi per l’approvazione.

Articolo 50. L’anno finanziario della Chiesa inizia il 1° gennaio e il fondo preventivo viene mandato ad ogni vescovato prima di questa data. Il bilancio consuntivo viene elaborato entro il mese di marzo per le entrate e le uscite dell’anno precedente. Questo bilancio assieme agli avanzi delle entrate viene mandato ad ogni vescovato entro il mese di marzo. Gli avanzi delle entrate dei monasteri si mandano alla chiesa centrale ogni 6 mesi.

Articolo 51. All’interno della Chiesa è presente un Consiglio economico permanente costituito dal Vescovo capo e da 4 laici. Questi ultimi vengono scelti dal Consiglio Misto e i loro doveri sono precisati dal Regolamento.

Articolo 52. Nel fondo generale della Chiesa autocefala albanese non devono esserci più di 4.000 franchi d’oro; l’eccedenza viene depositata in una delle banche albanesi a suo nome e viene prelevata secondo le disposizioni del Regolamento amministrativo.

Articolo 53. Il Regolamento di amministrazione generale per entrare in vigore deve essere approvato dal Ministero della Giustizia.

Capo VIII

Articolo 54. La Chiesa ortodossa autocefala albanese è obbligata a pregare per il re, la patria albanese e per l’esercito in ogni messa.

Articolo 55. La Chiesa ortodossa autocefala albanese non può accettare in alcun modo i regali di una potenza straniera altrimenti  vengono messe in atto le disposizioni della legge per reati di tipo politico.

Articolo 56. Il Sinodo opererà per il miglioramento delle condizioni sociali per quanto riguarda le tradizioni religiose.

Articolo 57. Nessun chierico può professare nella religione ortodossa albanese se non è iscritto o ha legami con la Chiesa ortodossa autocefala albanese.

Articolo 58.  Tutti i chierici che, in base all’art.16, servono la Chiesa ortodossa autocefala albanese ma non possiedono i requisiti richiesti dallo stesso art., dalla data di approvazione di questo Statuto sono sospesi dalle funzioni clericali-religiose.

Articolo 59. Nessun laico o religioso può diventare prete o diacono senza il beneplacito del Sinodo e senza avere in possesso il diploma del seminario ortodosso.

Articolo 60. Tutte le relazioni tenute tra la Chiesa ortodossa autocefala albanese e il Governo reale saranno tenute attraverso il Ministero della Giustizia.

Articolo 61. Ogni vescovato ha il suo timbro sul quale sarà scritto: Il vescovato e (il nome della diocesi).

Disposizioni finali

Articolo 62. In caso di eresia di una parte o di tutta la popolazione ortodossa di una provincia, le chiese, i monasteri e tutti i loro beni rimangono alla Chiesa ortodossa autocefala albanese.

Articolo 63. In nessun modo possono essere cambiati, modificati o abrogati gli articoli 1, 2, 3.

Articolo 64. Potranno essere cambiati con decisione del Consiglio Misto assieme al Consiglio Permanente gli articoli 10, 24 (a, b), 25, 40, 48, 49, 52, 60. Le altre disposizioni di questo Statuto possono essere modificate solo con la decisione di un altro Congresso. Questo Statuto viene proposto al Governo per avere forma di legge

Korçë, 29 Qershor ,1929   

 

Delegati di Tiranës            Kryepeshkop Vissarioni d.v. Dr.Athanas Shundi d.v. Dr Zoi Xoxa d.v.

Delegato di Shpatit            Taq Buda d.v

Delegati di Shkodrës         At Velisha Pepoviq Naum Plevneshi d.v. Mitro Llazareviq d.v.

Delegati diKorçës             Ik ,i M.Mitrofor At Vasit Marko d.v.  Stavraq Ballauri d.v. Thoma Turtulli d.v. Vasil Avrami d.v. Sotir Kotta d.v.

Delegato di Përmetit Dhimitri Kaçimbra d.v.

Delegati di Gjinokastrës   Thoma Papapano d.v. Kostandin Lite d.v. Episkop Ambrozi d.v. Ikonom Papavlashi d.v.

Delegato di Libohovës        Dhimosten Haxhoglu d.v.

Delegato di Lushnjës         Llazar Bozo d.v.

Delegatidi Vlorës             Krishtaq Ikonomi d.v. At  Isaia d.v. Kristo  Karbunara d.v.

Delegato di Delvinës         Mihal Maksakuli d.v.

Delegato di Sarandës         Apostol Popa Dhima d.v.

Delegato di Konispolit       Loli Qesko d.v.

Delegati di Durrësit           Kristaq Zaguridhi d.v. Vasil Bakalli d.v. Moisi Popa d.v.

Delegato diHimarrës         Dr Mihal Cane d.v.

Delegati diBeratit             Epishkop Imzot Agathangel d.v Dr Nikolla Haxhistasa d.v. Ikon .At  Theodhor Brisku d.v.

Delegato di Mallakastrës    Ikonomi At Polizoi d.v.

Delegato di Kolonjës (Ersekë)    Petro prodani d .v.

 

 © G C. Traduzione Dr.  Flora Koleci

Trascina file per caricare