Print Friendly, PDF & Email

The measure is available in the following languages:

+ Αναστάσιος

Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου καί πάσης Αλβανίας

 

Άρ. πρωτ. 796/18

Έν Τιράνοις, τή 7/7 Νοεμβρίου 2018

 

Πρός τόν Μακαριώτατον Άγιον Αδελφόν έν Κυρίφ, Πατριάρχην Μόσχας καί πασών τών Ρωσιών
κ.κ. ΚΥΡΙΛΛΟΝ

 

Προσφιλέστατε έν Χριστώ €Άγιε Αδελφέ καί Συλλειτουργέ,

«Περίλυπός έστιν ή ψυχή μου». Πόνος βαθύς, άνησυχία καί άμηχανία συνέχουν καί ήμάς, καθώς παρακολουθούμεν τάς έξελίξεις περί τό Ούκρανικόν, μετά τάς άποφάσεις τοϋ Οίκουμενικοϋ Πατριαρχείου (11.10.2018) καί τής Ορθοδόξου Έκκλησίας τής Ρωσίας (15.10.2018), τάς όποίας καταγράφετε είς τήν άπό 29ης Όκτωβρίου 2018 Υμετέραν έπιστολήν.

Δυστυχώς έπαληθεύονται οί φόβοι ήμών, οί διατυπωθέντες πρός τήν άντιπροσωπείαν τοϋ Οίκουμενικοι5 Πατριαρχείου (30 Ίουλίου 2018), ότι δηλαδή ή σχεδιαζομένη κατά τήν παρούσαν χρονικήν περίοδον χορήγησις αύτοκεφαλίας είς τήν Ούκρανίαν θά ειναι «πορεία είς ναρκοπέδιον» μέ όδυνηράς δι' όλους παρενεργείας.

Συγχρόνως, όμως, όφείλομεν νά έπισημάνωμεν ότι ή τελευταία άπόφασις τής Έκκλησίας τής Ρωσίας έπίσης προκαλεί έντονον άνησυχίαν. Ειναι άδιανόητον νά χρησιμοποιήται ή Θεία Εύχαριστία, τό κατ' έξοχήν μυστήριον τής άπείρου άγάπης καί άκρας ταπεινώσεως τοϋ Χριστού, ώς όπλον έναντίον μιάς άλλης Έκκλησίας. Εϊναι δυνατόν, ή άπόφασις καί ή έντολή τής Ιεραρχίας τής Έκκλησίας τής Ρωσίας νά άκυρώνουν τήν ένέργειαν τοϋ Άγίου Πνεύματος είς τούς Όρθοδόξους ναούς, οί όποϊοι λειτουργούν ύπό τήν δικαιοδοσίαν τοϋ Οίκουμενικοϋ Πατριαρχείου; Είναι δυνατόν ή Θεία Εύχαριστία, ή τελουμένη είς τούς ναούς τής Μικράς Ασίας, τής Κρήτης, τοϋ Άγίου 'Όρους καί άλλαχοι5 τής γής, διά τους Ρώσους Όρθοδόξους πιστούς νά ειναι τώρα άνυπόστατος; Καί έάν «μετά φόβου Θεοί), πίστεως καί άγάπης» προσέλθουν νά μεταλάβουν τά καθαγιασμένα Τίμια Δώρα, διαπράττουν «άμάρτημα», διά τό όποϊον άπαιτεϊται έξομολόγησις; Όμολογοϋμεν ότι ειναι άδύνατον νά συμφωνήσωμεν μέ τοιαύτας άποφάσεις. Ή Θεία Εύχαριστία, τό άσυλλήπτου ίερότητος καί μοναδικής σημασίας μυστήριον, έπιβάλλεται νά μένη έκτός οίασδήποτε έκκλησιαστικής διενέξεως.

Όσον σοβαρά καί άν ειναι τά συσωρευθέντα θέματα τών δικαιοδοσιών, έπ' ούδενί συνιστούν αίτίαν Σχίσματος έν τή άνά τόν κόσμον Όρθοδοξία. Τυχόν Σχίσμα σήμερον, όπως έπανειλημμένως έχομεν τονίσει, θά άμαυρώσει τό κάλλος τής Όρθοδοξίας, θά έξασθενήσει τό διεθνές κύρος της καί θά πληγώσει βαθύτατα τήν πίστιν τών Όρθοδόξων,-ίδία τών έν Ούκρανίψ περί ών τό άμεσον ένδιαφέρονοί όποϊοι ύφίστανται διαρκείς πιέσεις ύπό τής πολυμόρφου άθεΐας καί μολύνονται άπό τήν άδιαφορίαν τήν διαχεομένην δίκην πυρηνικής σκόνης. Ως έκ τούτου έπιβάλλεται νά άναζητηθή ψυχραίμως συμβιβαστική λύσις, άποσκοποϋσα είς τήν ούσιαστικήν είρήνευσιν τών έν Ούκρανία Όρθοδόξων πιστών.

Σχετικώς πρός τήν Πανορθόδοξον Σύσκεψιν, είς την όποίαν άναφέρεσθε έν τή Ύμετέρψ έπιστολή, θεωρούμεν ότι αί πρόσφατοι έξελίξεις έχουν καθ' ύπερβολήν δυσχεράνει τήν σύγκλησιν αύτής. Κρίσιμα παραμένουν τά έρωτήματα: Θά ζητήσει καί ή Όρθόδοξος Έκκλησία τής Ρωσίας άπό τό Οίκουμενικόν Πατριαρχείον τήν σύγκλησιν Πανορθοδόξου Διασκέψεως; Ποία θα ειναι τά κριτήρια τής τελικής άποφάσεως έπ'ώφελεία τής είρήνης καί τής ένότητος; κατ' Αλβανίαν Όρθόδοξος Αύτοκέφαλος Έκκλησία, πάντως, ειναι πρόθυμος νά συμμετάσχη είς κανονικώς συγκληθησομένην Σύναξιν Προκαθημένων.

Γνωρίζετε τήν ήμετέραν έπαναλαμβανομένην πεποίθησιν ότι τά πλέον εύλογημένα έπιτεύγματα τής Όρθοδοξίας κατά τάς τελευταίας δεκαετίας ύπήρξαν αί Συνάξεις τών Προκαθημένων τών Όρθοδόξων Αύτοκεφάλων Έκκλησιών. Είθε να έπανέλθωμεν είς αύτάς διορθοϋντες παραλείψεις καί λάθη τοϋ παρελθόντος.

Τήν άνησυχίαν καί άμηχανίαν, τάς όποίας έκ προοιμίου διετυπώσαμεν, θεραπεύει παρακλητικώς ό ψαλμικός στίχος: «€Ινα τί περίλυπος ει, ή ψυχή μου, καϊ ίνα τί συνταράσσεις με; 'Έλπισον έπϊ τόν Θεόν, ότι έξομολογήσομαι αύτώ• σωτήριον τοϋ προσώπου μου καϊ ό Θεός μου.» (Ψαλμ. 41 : 12).

 

Μετά βαθυτάτης πάντοτε άδελφικής άγάπης έν Χριστώ, τώ μόνω Κυρίω καί Σωτήρι ήμώνΑρχιεπίσκοποςΤιράνων, Δυρραχίου καί πάσης Αλβανίας

Translated from Greek

 

† Anastasios

Archbishop of Tirana, Durres and all Albania

 

Nr. Prot. 796/18

Tirana, 7th November 2018

 

To His Beatitude, Holy Brother in the Lord, the Patriarch of Moscow and All Russia KIRILL

 

Dearest Brother in Christ and Co-celebrant,

“My soul is sorrowful”. A deep pain, worry and embarrassment engulf us too, as we follow the developments in the Ukraine issue, after the decisions of the Ecumenical Patriarchate (11.10.2018) and of the Orthodox Church of Russia (15.10.2018), which You record in Your letter of the 29th of October 2018.

Unfortunately, they corroborate the fears we had expressed to the representatives of the Ecumenical Patriarchate (30th of July 2018), namely that the currently planned granting of autocephaly to Ukraine will be a “march in a minefield” with painful repercussions for all.

At the same time, however, we ought to remark that the latest decision of the Church of Russia is also a source of great concern. It is unthinkable that the Divine Eucharist, the mystery par excellence of the infinite love and the utter humiliation of Christ, could be used as a weapon against another Church. Is it possible that the decision and order of the Hierarchy of the Church of Russia may cancel the energy of the Holy Spirit in the holy Orthodox churches that operate under the jurisdiction of the Ecumenical Patriarchate? Is it possible that the Divine Eucharist performed in the Churches of Asia Minor, Crete, the

Holy Mountain, and elsewhere on earth, may now become unsubstantiated for the faithful Russian Orthodox? And if they come forth “with the fear of God, faith, and love” to partake of the Sacred Gifts, is it possible that they commit “a sin”, which they should confess?

We proclaim that it is impossible for us to agree to such decisions. It is imperative that the Holy Eucharist, this mystery of unfathomable sacredness and unique importance, remains far removed from all ecclesiastical disagreements.

However serious they may be, the accumulated questions of jurisdiction on no account may constitute a cause for a Schism of Orthodoxy, anywhere in the world. As we have repeatedly stressed, a possible SCHISM now, will tarnish the beauty of Orthodoxy, will weaken its international prestige, and will deeply hurt the faith of all Orthodox – especially those in the Ukraine, who are of immediate concern – who suffer continuous pressures from multiform atheism and are poisoned by indifference, spread around like radioactive dust.

It is, therefore, imperative to explore calmly a compromise, aiming at a deep and real pacification of the Orthodox faithful in Ukraine.

Regarding the Pan-Orthodox Synaxis that You mention in Your letter, we consider that the recent developments have made its convocation extremely difficult. The following questions remain crucial: Will the Orthodox Church of Russia ask the Ecumenical Patriarchate to convene a Pan-Orthodox Synaxis? What will be the criteria of a final decision in favour of peace and unity? The Orthodox Autocephalous Church of Albania is, in any case, willing to participate in a Pan-Orthodox Synaxis, which will be convoked canonically.

You know our repeatedly mentioned conviction that the most blessed achievements of Orthodoxy during recent decades were the Synaxes of the Primates of the Orthodox Autocephalous Churches. May we return to them, correcting the omissions and mistakes of the past.

The worry and embarrassment, which we initially formulated, are healed in a paracletic way by the psaltic verse: “Why are thou cast down, O my soul? And why art thou disquieted within me? Hope thou in God: for I shall yet praise him, who is the health of my countenance and my God”. (Psalm 42:11).

 

Always in deep brotherly love
In Christ our only Lord and Saviour

 

† Anastasios
Archbishop of Tirana, Durres and all Albania